.............................................
Son zamanlarda yükselen değer olarak kabul edilen Tasavvuf hakkında yetkili yetkisiz, bilgili bilgisiz herkes birşeyler söylüyor. Özellikle tasavvufu işleyen çok satan birkaç romandan sonra sosyete kesimlerinde bile tasavvufla ilgilenmek adeta moda haline geliverdi. Bir bakıyorsunuz şimdiye kadar Allah'ın adını andığı pek görülmeyen birçok kimse, başka bir adı da " İlahi aşk " olan tasavvuf yolunda olduğunu söylüyor. Bu kötü birşey midir? Hayır..Daha önce Rabbimizi ancak çok zor bir duruma düştüğünde, sözgelişi şiddetli bir deprem anında hatırlayanların şimdi O'na aşkla bağlanmaktan bahsetmesinin neresi kötü olabilir? Hem o yüce Rabbimiz " Siz bir adım atın, ben on adımla mukabele edeyim" diye buyurmuyor mu? İnşallah şimdi O'nu aşk derecesinde sevmekten söz eden bu insanlar O'nun emir ve yasaklarına da uymayı akıl edebilirler.
Çünkü tasavvuf yolunun temeli, kendisine yönelenlerin o yüce zatın yap dediklerini yapmak ve yasakladıklarından kaçınmasına dayanır. Aksi takdirde ilahi aşk davasına kalkışanlara sorarlar: Bu nasıl bir sevgidir ki, O'nu dinlemiyorsun. Daha da ileri giderek O'na isyan ediyorsun. Hatta en kötüsü " Bu çağda böyle şeyler olur mu?" diyerek inkara kalkışıyorsun. Böyle bir kimsenin sevgisi sahte değil de nedir?
Aslında bu yazdıklarımız uzun tasavvuf tarihi boyunca hep konuşulagelmiştir. Hz.Mevlana, Bestamli Beyazıt ve Cüneydi Bağdadi gibi İslam tasavvufunun en büyükleri başlangıçta zikrettiğimiz o temel esastan kıl kadar şaşmamışlardır.
Bu yolun en büyüklerinden olduğu şüphe götürmeyen Hallac-ı Mansur'un aslında bir yanlış anlama olan küçük bir hatası bu yolda başının gitmesine neden olmuştur.
Sözün kısası, tasavvuf uzun ince bir yoldur. Temeli de Allah'ın emir ve yasaklarına uymaktır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder